HET GEHEIM VAN DE KLAVERZURING
- Mariëlle
- 14 uur geleden
- 1 minuten om te lezen
Ik was aan het hardlopen.
Dat betekent bij mij:
rennen, rondkijken, nadenken, een podcast luisteren, mijn tijd bijhouden, hartslag checken… kortom: een hoofd dat alle kanten opgaat.
En ondertussen zie ik van alles.
Afval dat wordt opgehaald. Dan denk ik meteen: zou daar nog iets bruikbaars tussen zitten?
Een oud kastje op straat. Daar kun je misschien nog iets mee.
Mijn hoofd is eigenlijk een soort creatieve supermarkt zonder sluitingstijd.
Maar deze keer viel mijn oog op iets anders.
Kleine gele bloemetjes langs het pad. Fris. Vrolijk. Van die bloemen waar je meteen een beetje blij van wordt.
Ik denk nog: Leuk bloemetje.
En ik loop door.
Tot ik ineens een vrouw zie staan tussen die bloemen. Ze plukt ze.
En stopt ze in een tas.
Mijn hoofd:Wacht even.
Waarom plukt iemand bloemetjes langs een pad?
Dus ik stop. En vraag ondertussen aan mijn telefoon:
“Wat kun je eigenlijk doen met die gele bloemetjes?”
Antwoord:“Je kunt ze eten.”
Oké.
Dat had ik dus niet zien aankomen.
Ik loop verder.
En mijn hoofd begint alweer te draaien.
Eten…Maar ook tekenen. Fotograferen. Misschien drogen. Of een patroon maken.
Een paar minuten later denk ik:
Daar kun je eigenlijk een challenge van maken.
En zo begint het.
Niet met een groot plan. Maar met een hardloopgedachte.
Want soms begint inspiratie gewoon zo:
Je bent aan het hardlopen. Je ziet een bloemetje. Je stelt een vraag.
En voor je het weet
sta je midden in Het Geheim van Klaverzuring.
En... het is een leuk boekje geworden!
Voor 10 euro 21 dagen plezier, meer weten...
ook leuk als cadeau!
Opmerkingen